ŞİİRİMİZİN YURTSEVER YÜREK İŞÇİSİ:

HASAN HÜSEYİN KORKMAZGİL

“...Bir oğlum olacak adı Temmuzuykusuzkorkusuzbeter mi beterben beynimi satarak yaşıyorum.O benden proleter...

Bir oğlum olacak adı TemmuzKarataş’ın göbeğinde aşk,Karataş’ın göbeğinde barış.Karataş çatladı çatlayacak,bende bitmeyen kavgaonda yeniden başlayacak...

Ben direndim yorulmadım,o yorulup yıkılmayacak...”

Toplumcu şiirimizin önemli isimlerinden Hasan Hüseyin Korkmazgil, antiemperyalist duruşu, sömürüsüz bir dünya özlemi, barışa olan inancı ve insan sevgisiyle şiirini toplumsal sorumluluk bilinciyle yoğuran bir şairdir.

1927 yılında Sivas’ın Gürün ilçesinde doğan Korkmazgil, Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü’nü parasız yatılı olarak bitirdi. 1950 yılında Maraş’ın Afşin ve Göksun ilçelerine öğretmen olarak atandı. Ancak Nazım Hikmet şiirlerini okuduğu gerekçesiyle tutuklandı, görevine son verildi ve 142. maddeden yargılanarak hapis cezası aldı; kamu haklarından men edildi.

27 Mayıs sonrasında Ankara’ya gelen şair, gazeteciliğe başladı. AKİS gazetesinde çalıştı; Yelken, Ataç, Sosyal Adalet, Varlık, İmece ve Yön gibi dergilerde şiir, eleştiri, öykü ve denemeleri yayımlandı. Akbaba dergisinde ise fıkra ve taşlamalar kaleme aldı.

1968 kuşağının toplumsal duyarlılığıyla bütünleşen Hasan Hüseyin Korkmazgil, dönemin siyasal ve toplumsal gelişmelerine şiiriyle tanıklık etti. Ülkemizde yaşanan bağımsızlık tartışmalarını şu dizelerle dile getiriyordu:

“Bir gün çekip geldiler...Ve sonra çekip gitmediler gemilerine...ve artık o kadar çok şey getirdiler kibağımsızlığa yer kalmadı ülkemde...”

Onun şiirinde acı, umut, direnç ve insan sevgisi iç içedir:

“Ekmeği bol eyledik,acıyı bal eyledik,sıratı yol eyledikgeldik bugüne.

Ekilir, ekin geliriz,ezilir un geliriz,bir gide bin geliriz.Beni vurmak kurtuluş mu?Kör olasın demiyorum,kör olma dagör beni...”

Toplumun sesi olmayı seçen, şiiri yaşamın ve mücadelenin bir parçası haline getiren Hasan Hüseyin Korkmazgil, 26 Şubat 1984 tarihinde aramızdan ayrıldı.

Şiirimizin ve halkımızın yurtsever yürek işçisini, ölümünün yıl dönümünde saygı, özlem ve minnetle anıyorum.

Işıklar içinde uyu sevgili Korkmazgil…