ÖZGÜRLÜK

Nelson Mandela, “Özgürlük için gökyüzünü satın almanıza gerek yok, ruhunuzu satmayın yeter” demiş.

Montaigne ise şöyle der: “Özgürlüğe öyle düşkünüm ki koca Hindistan’ın bir köşesini bana yasak etseler, dünyanın tadı kaçar neredeyse...”

Büyük şairimiz Cahit Sıtkı Tarancı hastalanır. Tedavi olmak için yurtdışına gider ve orada vefat eder. Cenazesi getirilir ama polis gözetiminde. Adamakıllı bir tören yapılmasına bile izin verilmez.

Yaşar Kemal, başına gelenleri şöyle anlatır: “Şu benim roman İnce Memed var ya, niye komünist kitabı imiş, biliyor musunuz? Ben Memed Sözcüğünü yazarken (H) harfini yazmamışım bir, bir de ardından (T) yerine (D) harfini koymuşum. Bir gün son yirmi yılda bana yapılacak zulmü yazacak olsam, insanlık gerçekten insanlığından utanır! Bir bahar ayında sorgusuz sualsiz tutuklandım. Bir ay yattım, sonra hiçbir şey söylemeden bıraktılar.”

-Özgürlük, ortadan kaldırılsa bile düşüncesiyle var olmaya devam eder.

Yazar Eren Aysan’ın köşesindeki “Acının sonunda aydınlık pencere...” başlıklı yazısından seçmeler yaptığım bu alıntılar, özgürlüğün insanlık tarihi boyunca ne denli vazgeçilmez bir değer olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Çünkü özgürlük, yalnızca bir hak değil; insan olmanın temel şartıdır.

Bu yazı, özgürlüğün evrensel anlamı üzerine bir düşünme çağrısı olarak kaleme alınmıştır. Şair Eluard’ın dizeleriyle ile alıntılarımızı kapayalım:

“Her acının sonunda açık bir pencere vardır,

Aydınlık bir pencere...

hayal edilecek bir şey vardır,

yerine getirilecek bir istek, doyurulacak açlık,

cömert bir yürek,

uzanmış bir açık el.

canlı canlı bakan gözler vardır…

bölüşülmeye hazır”

Yazıyı kapayalım dedim ama işin ucunda özgürlük olunca özgürlük, Camus’a göre bir başkaldırıdır.

“Başkaldıran insan” yapıtında, özgürlük yoluna varmak isteyeni, “hayır demesini öğrenen biri” olarak tanımlar Camus.

Bir şarkıda olduğu gibi;

Bir sözün coşkusuylaDönüyorum hayataSenin için doğmuşum haykırmaya

Ey özgürlükEy özgürlük Ey özgürlükEy özgürlük…