BİR KADINI İKİYE BÖL…

Cemal Süreyya bir kadını tarif ederken ne güzel de dilinin döndüğünce betimler; “Bir kadını ikiye böl; yarısı annedir, yarısı çocuktur ”der tarif ederken de ve yazdığı dizelerin devamında da yarısı sevgili yarısı aşktır diye de devam eder…

Kadın sevgilidir, aşktır, şefkattir ve emektir. Kadına verilen en güzel etiket, ünvan, görev anneliktir. Kadının en değerli taktığı mücevher ise yegâne evlatlarıdır. Taşı aş yapabilme kabiliyeti olan kadının en büyük mucize olma özelliği anne olma özelliğinden gelmektedir.

Rahim sıfatı olan yaratma kabiliyetinin tecellisini Allah kadınlara lütfetmiştir. Bu kabiliyetlerinin dâhilinde yaşarken, çalışırken, nefes alırken bile kadın üretkendir ve sürekli üretir…

Bu bitmek bilmeyen üretim, sürekli tüketim halinde olan eşine ve çocuklarına kaynak olma amacıyla kadınlara tesis edilmiştir. Bunun farkında olmadan kendi isteğiyle emek harcayan kadının anne olma vasfıyla şefkatle süslenmiştir. Üreterek, emek vererek, nakış nakış işleyerek gelecek toplumları inşa eden annelerimizdir.

Anne olmak; tarif edilemeyecek kadar karşılıksız bir sevgi, titiz bir sorumluluk, yoğun yorgunluk ve derin bir mutluluğun bir arada harmanlandığı bir karışımdır. Anne olmak kadınların çocuk sahibi oldukları zaman elde ettikleri bir duygu ve sorumluluk olmuyor. Kendi doğurmadığı halde bakımını üstlendiği koruyup kolladığı yavrular sayesinde de bu görevini yerine getirebilen sayısız kadın dünyada bulunmaktadır.

Bir kadını ortadan

İkiye böl…

Yarısı annedir

Yarısı çocuk,

Yarısı sevgili

Yarısı aşk…

Duyanlar bunu bilmez,

Görenler anlamaz bunu!

Yarısı rivayettir,

Yarısı gece…