“BANA YOL GÖSTERENDİR”

Uçan kazlar bilimsel adıyla yaban kazları, ”v” şeklinde uçmaktadırlar. Bilim adamları bunun bir sebebi olduğunu düşünüp araştırmışlar. Sonuç olarak da şunu bulmuşlardır; “v” şeklinde uçan kazların uçan her yaban kazının kanat çırpmasıyla bu oluşan şekil sayesinde arkasındaki kaz için onu kaldıran bir akım sağlamakta olduğuydu. Kısaca birbirlerine uçarken yol almalarını kolaylaştıran bir yoldaşlık yapmaktadırlar.

Uçan kazlar bunu güdüleriyle bilerek ya da bilmeyerek yapıyorlardı o kısmı bilemiyorum. Hayatın yeterince zor olduğunu düşündüğümüzde ise çevremizde bize hayatımızı kolaylaştıracak insanların lazım olduğunu bir kez daha anlamış oluyoruz.

Yola çıktığımızda yolun önemi kadar yanımızda bizimle birlikte yolculuk eden yoldaşlığının da önemini verdiğim bu örnekle inanıyorum ki daha iyi anlamış oldunuz. Bazen yol yormaz yanındaki yoldaşın yorar seni…

İslamiyet hızla yayılmaya başladığı dönemlerde Mekke’de artık yaşamak imkânsız hale gelmiştir. Hicret sırasında Sevgili peygamberimiz önde Hz. Ebubekir ise hemen arkasında yol almaktadırlar. Konakladıkları ve mola verdikleri yerlerde Hz. Ebubekir’i tanıyanlar karşılarına çıkmıştır. O dönemlerde peygamberimizi tanımayıp yanındakinin kim olduğunu soranlara ise Hz. Ebubekir şu anlamlı cevabı vermiştir. “Bana yol gösterendir…”

Peygamberimiz gibi bir yol göstericiyi günümüz şartlarında elbette bulmamız imkânsız. Dostluk ilişkilerinin bu kadar menfaate dayalı olduğunu ve insanların dostluklardan öte kendi çıkarlarının ön planda olduğunu gördükten sonra, yine de hayatımızın bir bilançosunu çıkarıp önümüzdeki masaya koyacak olsak; Bizlerin yol göstereni kimler? Ne kadar kimin umurundayız? Doğru insanlarla mı arkadaşlık yapıyoruz? Kimlerle oturup kalkıyoruz? Gibi soruların cevaplarını bulmaya çalışmalıyız.

İnsanların tek başına yürümek istemedikleri ve doğru insanı aradıkları böyle bir devirde insan öncelikle ailesini sonra ise görüştüğü insanları iyi seçmelidir. Bazen yalnızlıkta güzeldir. Kendi başımıza da hayatımızı idame ettirmeyi planlayabiliriz. Yine de bir işe girdiğimizde yahut bir işe adım atacağımızda fikirlerine ihtiyaç duyacağımız insanlarla hemhal olmalıyız.

Mevlana’nın ise bu konuda çok değerli bir benzetmesi vardır. “Kötü yılan, kötü dosttan iyidir. Kötü yılan insanın canını alır. Fakat kötü dost, insanı ebedi ateşe atar, yakar yandırır” demiştir. O nedenle güzel insanlar yolunuza çıksınlar ve yollarınıza her daim rengârenk çiçekler sersinler inşallah. Sevgiyle kalın…