Ramazan Bayramı’na Girerken

Bugün Ramazan ayının arife günü… Yarın hep birlikte bayrama kavuşuyoruz. Öncelikle, oruç tutan ya da tutmayan herkesin Ramazan’ı mübarek olsun.

Ramazan, sadece aç kalmak değil; paylaşmanın, sabrın ve manevi arınmanın zamanıdır. İnsan kendini gözden geçirir ve en önemlisi ihtiyacı olanlara el uzatır. Küçük bir yardım ya da bir gülümseme, bazen iftardan daha değerlidir.

Ama itiraf etmeliyim: Son yıllarda özellikle siyasilerin ve zenginlerin iftar sofralarında boy göstermesi hiç hoşuma gitmiyor. Oruç ve ibadet, gösteriş için değil, gönülden yapılır. Üstelik bu sofraların sosyal medyada paylaşılması, Ramazan ruhunu gölgeleyen bir görüntüye dönüşüyor. Sanki paylaşmanın ve yardımlaşmanın yerine bir rekabet alanı yaratılıyor. İnşallah seneye bu tabloyu bir daha görmeyiz ve Ramazan’ı sadece samimiyet ve yardımlaşma ile karşılarız.

Ramazan’ın en güzel yanı, ihtiyacı olanları sevindirmek ve onlara soframızı açmaktır. Komşuya destek olmak, bir gönlü hoş etmek… Bunlar gösteriş için değil, gönülden yapılmalıdır. Bu küçük iyilikler, bayramı gerçek anlamıyla yaşatır.

Allah nasip ederse, gelecek Ramazan ayında hepimiz daha duyarlı olalım. Ramazan, büyük sofralar veya paylaşılan fotoğraflardan ibaret değildir. Gerçek olan, gönülden yapılan iyiliklerdir.

Herkesin Ramazan’ını ve bayramını kutluyorum. Gösterişsiz, gönülden yapılan iyilikler ve paylaşımlar, Ramazan’ın en gerçek ruhudur. Uzun süredir köşe yazısı yazmıyordum ama inşallah bundan sonra daha sık yazacağım.