SESSİZ ÇIĞLIKLARIM

Apansız yürüyorum gecenin koynunda yüreğim alabildiğine hüzünlü sûretim zifiri karanlıkta sanki. Her yer ıssız sessiz keder kaplamış rûhumu. Sonbahar yaprakları dökülürken birer birer hüzün dolu beldeye dokunsa kalbimin bir yanı, bir anda bahar mevsimi geliverse. Gönlüm de açsa tüm çiçekler kuşların cıvıltısı eşlik etse bana. Bir mâtem edâsıyla dolanan rüzgâr sevgiyle dokunsa ruh aynama. Yüzümde olan tebessümle cevap versem diyârıma. Kederlenen rûhuma umut dolu bir dünyanın olduğunu biri kulağıma fısıldasa. Yol benim yolcu benim bu yolculuk nereye gider? Alabildiğine rahmet yağmurları yağarken, yüreğimde öten bülbülün sesi eşlik eder bana. Söyle bana rüzgârlı gece bir ses ver konuş benimle gönlümün kanatlarını kim kırdı? Kalbim yangın geri sanki, kim dokundu ruh aynama?

Estiğim toprakların kanayan yüzü hicrân kaplamış her yanımı, gecenin hoyratça esen rüzgârı çarptı yüzüme üşüyor ve ürperiyorum. Gönlümün neferi neredesin sen? "Sonsuzluk makamıyla selâmete erdim ben artık yokum." Dedin ve gittin. Sen boynumun borcu olsan vuslata ererdi her hecem, dünüm bugünüm ve yarınlarım... Senin hasretinle kelimelerim raks edercesine sana göz kırpardı. Yüreği yosun tutmuş gönüllerde olma sakın! Gönlünü benim gibi sana meftûn kalbe ada, rûhunun aynasıyla bak seni seven bir insana. Haykırsa da tüm benliğim senin sevgini, mestâne gözlerim sana aşkla baksa da sen duymuyorsun oysa. Sessiz çığlıklarım eşlik ediyor bana. Ben sana olan sevgimle, sevdâna eser olmak istiyorum esir değil! Mehpâre gönlümün âşina kalbinde gizli nefesim, ne olur duy artık sana olan sessiz çığlıklarımı haykırışlarımı.

Mehtâba bakan gözlerim gibi olmalı sözlerin gittikçe artıyor sana olan özlemim. Sana olan aşkımla kalbimi kalbine mühürledim. Kalbimin derinliklerinde filizlenen sevgili hasretine vurgun yüreğim. Sen gidersen sesin gider, kokun gider, yüzün gider. Ay dolanır pusularda, tenim titrer ve gecem biter. Şimdi sana olan hislerimle rûhumun en derinliklerinden ses veriyorum güzelim:

KALBİNDE VAR OLAYIM

Yüreğim seni ararken

Sıla nehrine dem vururken

Aşkın düştü gönlüme

Bir seher vakti ansızın

Efsûnlu bakışların gözlerimi mest ederken

Gönlümde çiçekler açtıran

Aşkın düştü gönlüme,

Kalbinin dergâhına dem vurayım

Bergüzâr olan rûhumu sevginle yaşayayım

Esen rüzgâr gülüyle kalbinde var olayım

Kalbinde var olayım...